Gisteren vond ik mijn onlangs gekochte legging terug en dus kon ik het feestje van de buren in mijn nieuwe outfit met mijn aanwezigheid verblijden. Je voelt je dan helemaal anders in zo'n legging zeker als het een witte betreft. De vormen die door de jaren aan je dijen zijn blijven hangen worden extra benadrukt. In Rubens achtige termen zou je deze vormen wulps kunnen noemen, maar ik vind deze vormen gewoon jammer en neem mij wederom voor meer en weer te gaan fietsen.
Een string onder dit gladde tuniek en in deze legging is een noodzakelijk kwaad. Maar wie de string heeft uitgevonden kan bij mij ook niet mijn goedkeuring vinden. Ik verdenk er een man van.
Alles wat ik nu beschrijf daar heeft de toeschouwer allemaal geen last van. De mode schrijft voor dat je over dit geheel een tuniek draagt die tot tien cm boven je knieen komt. De legging draag je alleen maar omdat een zo kort tuniek bij dit geheel en mijn leeftijd niet wenselijk is??
Krijgslustig ging ik op stap, dat ik later 's nachts wakker lag was niet van het feestje van de buren wat een rustig en gezellig karakter had. Er zijn soms onverwachte momenten die je aan het denken zet en wat deze serieuze dame dan graag in goede banen wil leiden. Balen dat afstand dan de grote spelbreker is, althans die verdenk ik ervan. Of zoek ik gewoon een excuus om maar niet van het leven te mogen genieten? Ik denk toch dat ik vaker een legging moet gaan dragen, iets krijslustiger zou wel mogen:)
