Typisch zoals woorden, teksten door anderen uitgelegd kunnen worden. Ik doe hetzelf ook, anders interpreteren soms dan bedoeld. Het is een vorm van selectieve perceptie en je pikt er datgene uit wat op dat moment het dichtst bij jezelf staat. Of datgene wat het meest van je af staat. Je wordt getriggerd en gaat daarmee aan de slag.
Moeilijk hoor, de weg naar het communiceren te vinden bij de ander. Een stuk intimiteit losmaken die de ander aangrijpt om iets van zichzelf te laten zien. Zeker als het pubers betreft, die alles wat mama vindt tot achterlijk bestempelen.
Typisch en toch ook weer logisch dat een ieder het vanuit zijn standpunt benaderd. Zo krijg ik wat feedback van domeinexperts terug en is de meeste aanwezige opmerking; wat voor gymdocent wil je zijn? Welke muziekdocent wil je zijn?
Alsof een leerkracht in opleiding voor het basisonderwijs niet iets anders aan haar hoofd heeft. Muziek en Gym vooral als ontspanning willen geven en Gym als inspanning inzetten om in evenwicht te blijven.
En wat mij betreft zijn dit nu net 2 vakken die door experts mogen worden gegeven. De liefde ervoor over brengen lukt nog wel, maar iets aanleren op dit gebied……
Kortom het is typisch dat de weg van het comuniceren gepaard gaat met zoveel ruis. Zoveel meer ruis ook dan vroeger. Want wordt er nog wel echt bij elkaar in de ogen gekeken, En omgegaan met die non-verbale communicatie. Die zo ontzettend belangrijk is voor de ontwikkeling van het kind. Maar ook voor mijn ontwikkeling. Want die ogen van mij; die spreken boekdelen!
